böyle dolu dolu cesurca yağan kar ve canlanan hafızamdan bir güzellik daha göğsüme doldu…doluyor..babam japonyada 3 ay kaldıktan sonra eve dönmüştü…getirdiği japonca türlü müzik kasetlerinden birini dinlediğimiz ,perdeleri ardına kadar açtığımız o karlı akşam..
bu okadar güzel bir anı ki tarif etmeye yeltendiğim an,gözlerim doluyor.kar doluyor gözlerim.
petkim lojmanlarında ki bu evimiz 2 oda bir salondu,70lerde almanlar tarafından yapılmış lojman yapıları…salonumuzun camları yere kadardı.Perdeleri ardına kadar açmıştık ve sokak lambası sıcak turuncu tonuyla soğuğa karşı direniyordu.Kar taneleri dönüyordu ve kasetten japonca ılık bir kadın sesi bizi birbirimize bağlıyordu.babamla çok konuşmazdık.çok konuşmazdı çünkü buna gerek yoktu.aramızda ki tek dil sevgiydi.
içim cız ettiğinde ruhunun bana değdiğini düşünüyorum.kar yüzüme değdiğinde, kuş yakalamak için tuzak kurduğumuz bir diger anıyla sana gülümsüyorum.
-
filfabrikasi liked this
-
gelengidenkalan liked this
-
unutmamakicin posted this
